o projekcie
Ważkość i aktualność problematyki dekoniunktury gospodarczej w połączeniu z niedostateczną liczbą badań i analiz podejmujących zagadnienie dekoniunktury z uwzględnieniem polskiej specyfiki, skłoniły zespół badawczy Zachodniopomorskiej Szkoły Biznesu do podjęcia wysiłku intelektualnego, którego celem jest analiza reaktywności podmiotów mikroekonomicznych na zjawiska recesji i kryzysu w skali makroekonomicznej.
Szczegółowe cele projektu mają charakter dualny – poznawczy i pragmatyczny. Celem poznawczym jest naukowa diagnoza zachowań, reakcji i postaw decyzyjnych przedsiębiorstw i gospodarstw domowych w okresie dekoniunktury. Celem pragmatycznym jest konceptualizacja modelu reaktywności koniunkturalnej obu typów podmiotów gospodarczych, poprzez sporządzenie katalogu normatywnych rekomendacji dotyczących ich funkcjonowania w trudnych warunkach ekonomicznych charakterystycznych dla fazy recesji i kryzysu gospodarczego.
Problematyka zachowań podmiotów rynkowych w warunkach spowolnienia gospodarczego dotyczy w swojej istocie, tak przedsiębiorstw, jak i gospodarstw domowych. Dlatego projektowane badania będą obejmowały dwa obszary diagnostyczne:
- analiza postaw i decyzji antykryzysowych i zaradczych w przedsiębiorstwach,
- analiza zachowań i postaw gospodarstw domowych wobec trudności ekonomicznych wynikających z faz dekoniunktury.
Poznanie motywów i determinant decyzji podejmowanych w warunkach dekoniunktury gospodarczej, a także faktycznych zachowań jednostek ekonomicznych w obliczu dekoniunktury pozwoli na zweryfikowanie przyjętej hipotezy badawczej, zakładającej, że podmioty gospodarcze w Polsce wykazują bardzo słabą i opóźnioną reaktywność na symptomy dekoniunktury gospodarczej, podejmują błędne decyzje ekonomiczne, co w efekcie wpływa na ich obniżoną zdolność adaptacji do wahań cyklu koniunkturalnego oraz na przedstawienie ewentualnych rekomendacji odnoszących się do optymalizacji zachowań i decyzji podejmowanych w sytuacji wahań koniunkturalnych.
O projekcie
Od dwudziestu lat polska gospodarka podlega procesom ekonomicznym właściwym gospodarce rynkowej, cechującej się cyklicznością wzrostu i wahaniami koniunkturalnymi. W tym krótkim okresie, mimo generalnie sprzyjających trendów rozwojowych, polska gospodarka przynajmniej dwukrotnie została dotknięta zjawiskiem dekoniunktury. Pierwsza faza spowolnienia przypadła na lata 2000 – 2002 i zakończyła dekadę imponującego tempa wzrostu gospodarczego. Kolejna faza spowolnienia tempa wzrostu gospodarki rozpoczęła się w połowie 2008 roku i trwała nadal, istotnie weryfikując perspektywy i prognozy dalszego rozwoju polskiej gospodarki. Pomimo faktu, że zarówno analizy rządowe, jak i prognozy ośrodków niezależnych ( w tym międzynarodowych instytucji finansowych i ratingowych) dość zgodnie oceniają względną odporność polskiej gospodarki na kryzys, to jednak symptomy recesji są wyraźne w wielu sektorach przemysłu i usług.
W obu omawianych okresach negatywne trendy makroekonomiczne spowodowały poważne perturbacje i problemy w funkcjonowaniu podmiotów rynkowych. Dekoniunktura z przełomu wieków zdemaskowała słabość polskich przedsiębiorstw, wskazując na ich niewystarczającą zdolność do funkcjonowania w trudnych warunkach rynkowych i makroekonomicznych. Również badania kondycji ekonomicznej gospodarstw domowych w Polsce, wskazują na wyraźną korelację kondycji ekonomicznej konsumentów z fazą cyklu koniunkturalnego. W fazie dekoniunktury zarejestrowano osłabienie dynamiki wzrostu dochodów realnych, wzrost stopy bezrobocia, ograniczenie konsumpcji i zmniejszenie skłonności do oszczędzania.
Ważkość i aktualność problematyki w połączeniu z niedostateczną liczbą badań i analiz podejmujących zagadnienie dekoniunktury z uwzględnieniem polskiej specyfiki, skłoniły zespół badawczy Zachodniopomorskiej Szkoły Biznesu do podjęcia wysiłku intelektualnego, którego celem jest analiza reaktywności podmiotów mikroekonomicznych na zjawiska recesji i kryzysu w skali makroekonomicznej. Szczegółowe cele projektu mają charakter dualny – poznawczy i pragmatyczny. Celem poznawczym jest naukowa diagnoza zachowań, reakcji i postaw decyzyjnych przedsiębiorstw i gospodarstw domowych w okresie dekoniunktury. Celem pragmatycznym jest konceptualizacja modelu reaktywności koniunkturalnej obu typów podmiotów gospodarczych, poprzez sporządzenie katalogu normatywnych rekomendacji dotyczących ich funkcjonowania w trudnych warunkach ekonomicznych charakterystycznych dla fazy recesji i kryzysu gospodarczego.
Problematyka zachowań podmiotów rynkowych w warunkach spowolnienia gospodarczego dotyczy w swojej istocie, tak przedsiębiorstw, jak i gospodarstw domowych. Dlatego projektowane badania będą obejmowały dwa obszary diagnostyczne:
1. analiza postaw i decyzji antykryzysowych i zaradczych w przedsiębiorstwach,
2. analiza zachowań i postaw gospodarstw domowych wobec trudności ekonomicznych wynikających z faz dekoniunktury.
Poznanie motywów i determinant decyzji podejmowanych w warunkach dekoniunktury gospodarczej, a także faktycznych zachowań jednostek ekonomicznych w obliczu dekoniunktury pozwoli na zweryfikowanie przyjętej hipotezy badawczej, zakładającej, że podmioty gospodarcze w Polsce wykazują bardzo słabą i opóźnioną reaktywność na symptomy dekoniunktury gospodarczej, podejmują błędne decyzje ekonomiczne, co w efekcie wpływa na ich obniżoną zdolność adaptacji do wahań cyklu koniunkturalnego oraz na przedstawienie ewentualnych rekomendacji odnoszących się do optymalizacji zachowań i decyzji podejmowanych w sytuacji wahań koniunkturalnych.
